گزارش صعود
به قله سه شاخ جوپار كرمان (16و15/4/88)
گزارش صعود:
در مورخ 14/4/88 ساعت 30/6عصر از نجف آباد به اتفاق سه نفر از همنوردان بنامهاي آقايان مهدی خيري ، سيد جواد كافيان موسوي و فرهاد منتظري و با اتوبوس به طرف كرمان حركت كرديم. چون بايستي در اصفهان نيز مسافر سوار مي شد لذا حركت از اصفهان ساعت 30/8 شب بود و ساعت 6 صبح در كرمان بوديم . بلافاصله با يك تاكسي سرويس بطرف قناقستان حركت كرديم جاده روبروي قناقستان بنام هفت باغ علوي حدود يكي دو كيلومتر كه طي شد(بطرف بخش جوپار) به جاده خاكي كه به سمت جنوب مي رود مي رسيم . در ابتداي جاده فوق تابلو هست كوه نوردي قلـــــه سه شاخ خودنمايي مي كندخود رشته كوه جوپار نيز از اين فاصله بخوبي پيداست اين جاده حدود چند كيلومتر خاكي است و در سمت چپ جاده يك رشته جوی آب و درخت مربوط به قنات موجود است. جاده فوق سنگلاخي است و در انتهاي آن به شرق می رود . در نزديكي دامنه كوه از ماشين پياده شده و پس از صرف صبحانه ساعت 20/7صبح حركت بطرف بالا آغاز مي شد. مسير پس از حدود نيم ساعت از ماشين روي شنهاي كف رودخانه به مال رو در كناره سمت چپ دره تبديل شده مسير فوق در كنار جوي بدون آب (كه احتمالاً مدتي قبل آب داشته) قرار دارد كه درخت نيز دارد. پس از حدود يك ربع در قسمت سمت درو به بالاي تپه مسير مال رو وجود دارد كه ما از اين مسير رفتيم . ولي ادامه مسير قبلي (در كنار جوي آب و درختان) در داخل تنگ رجب و از روي شن هاي كف رودخانه فصلي ادامه پيدا مي كند تا به آب مي رسيم و ادامه آن تا نقطه اي كه علامت گذاري شده و از سمت راست بايستي با سنگ نوردي بطرف بالاي كوه برويم و در بالاي مسير مال رو و نسبتاً خوبي مي رسيم. جاده قبلي نيز كه به آن اشاره شد پس از طي فراز و نشيب هايي به جاده فوق مي رسد ساعت 12 به پناهگاه رسيديم. در مسير در قسمت پايين و ته دره كه به تنگ رجب منتهي مي شود آب بصورت روان وجود دارد. در نزديكي پناهگاه همان جوي آب كه آخر بالاي كوه مي آيد وجود دارد. پناهگاه تقريباً در روي تپه اي كه در وسط رشته كوه هاي چوپار است قرار دارد. تل خاكي و سرشاخ در سمت راست و كيش و سه شاخ كوچك و بلوچي در سمت چپ قرار دارند. چون هوا بسيار گرم بود و در رسيدن به پناهگاه با كمبود آب مواجه شده بوديم تصميم گرفتيم حركت بسمت قله را ساعت 2 صبح آغاز كنيم تا به گرماي روز برنخوريم و در ضمن وقت براي برگشت داشته باشيم.ساعت 15/2 حركت ما بسوي قله آغاز شد و مسير پاكوب و با شيب تند را بسمت بالا آغاز كرديم . مهتاب بود و تقريباً مسير پيدا ولي گاهي مسير گم مي شود مخصوصاً پس از طي تپه خاكي و رسيدن به سنگ مسير را گم كرديم چون تاريك بود نتوانستيم مسير درست را تشخيص دهيم و به اشتباه به سمت چپ رفتيم و هيچ راهي را پيدا نكرديم . كوه صعب العبور بود و تصميم گرفتيم تا روشنايي روز استراحت كنيم ساعت 30/4 پس از روشن شدن هوا و تا ساعت 25/8 چندين مسير را امتحان كرديم تا بالا رويم و پس از مدتي تلاش نااميد بر مي گشتيم و بالاخره چون فهميديم كه امكان بالا رفتن از اين مسيرها وجود ندارد بطرف پناهگاه برگشتيم و ساعت 45/9 در پناهگاه بوديم . حركت از پناهگاه بطرف پايين ساعت 30/10 بود و ساعت 20/1 به محل قبلي كه با ماشين آمده بوديم رسيديم و با وجود قبلي سوار ماشين شديم و راهي كرمان اما موارد قابل ذكر :
1-در مسيرهاي ناشناخته حتماً يك بلد و راهنما نياز است و يا حداقل اطلاعات كافي چه از گزارش هاي قبلي و يا محلي ها و بهترين حالت ارتباط و هماهنگي قبلي با يك گروه كوهنوردي از همان منطقه كه قصد صعود دارند.
2-ظاهراً بهترين فصل و ماه براي صعود به قله ارديبهشت و خرداد است و در تابستان گرما آزاردهنده و لذا حركت را مشكل مي كند.
3-براي استفاده بهتر از وقت در اين مسير طولاني بايستي طوري برنامه ريزي كرد كه ساعت 3و يا 4 عصر از ماشين پياده شده و حركت بسوي پناهگاه آغاز شود و چون حدود 4 ساعت پياده روي است لذا هم گرماي كمتري در عصر خواهد بود و هم در صبح مي توان جاهاي ديدني كرمان مانند بازار ، حمام گنج علي خان و حتي ماهان را ديد . صبح روز بعد نيز اگر حدود 2 ساعت قبل از آفتاب زدن حركت كنيم احتمال گم كردن جاده بسيار كمتر مي شود . چون 2 ساعت فوق تا نقطه زير سنگهاي كوه فاصله است و پس از آن راه به سمت قله بهتر نمايان است. و وقت نيز براي برگشت رسيدن به اتوبوس وجود دارد. از پناهگاه تا كرمان حدود 30/4 تا 5 ساعت و لذا اگر حتي ساعت 3و4 عصر نيز به پناهگاه برسيم مي توان اميد برگشت به اصفهان را داشت . يعني براي رفتن به قله و برگشت آن حدود 10 تا 12 ساعت فرصت هست و اين وقت كافي است . در ضمن ماشين هاي زاهدان –اصفهان ساعت حدود 12 شب مي رسند كه با آنها نيز مي توان برگشت و نگران وقت در روز صعود را نبود .
سرپرست گروه
مرتضي يوسفي
